چوب و تاریخچه فرآیند ترمووود

از جمله موادی که همواره به راحتی در دسترس بشر اولیه قرار گرفته است می توان از چوب نام برد. به همین دلیل بسیاری از انسان‌های اولیه که در غارها زندگی می کرده‌اند، از چوب در زندگی روزمره خود استفاده‌های بسیار زیادی داشته‌اند. در گذشته نیز انسان‌ها در ساخت و ساز ساختمان‌ها از چوب بهره می بردند اما چوب از جمله موادی است که در فضای بیرون و تحت تأثیر آب و هوای متفاوت خواص فیزیکی خود را از دست داده و دچار تغییرات می شود.

در واقع چوب ماده ای ناپایدار در طبیعت است. در فضایی بیرونی و در مواجهه با آب و هوا و رطوبت تغییر شکل داده، تاب برداشته و می پوسد. همچنین چوب رطوبت محیط بیرون را جذب می کند که این نیز خود مشکل بزرگی برای استفاده آن است. به همین دلیل انسان‌ها در بسیاری از کاربردهای اجرایی با محدودیت‌هایی در رابطه با چوب‌ها مواجه می شده‌اند.

پس از گذشت مدت زمانی بر اثر کسب تجربه، انسان‌ها به این نتیجه رسیدند که می توانند با حرارت دادن چوب، سوزاندن یا نیم سوز کردن آن دوام و مقاومت آن را بالاتر ببرند. در ساخت و سازهای بیرونی در زمان‌های گذشته وایکینگ‌ها از این روش استفاده می کردند. در واقع با استفاده از این روش گذشتگان توانسته‌اند از چوب در محیط‌های بیرونی استفاده کنند. با دستیابی به این دانش بسیاری از محققان کشورهای مختلف به دنبال این مسئله رفتند که تحقیقات گسترده‌ای در رابطه با روش‌های گرما دادن به چوب انجام شود.

محققان تیمار گرمایی چوب و پیدایش ترمووود

محققان همیشه دنبال فرایندی بودند که بتوانند مزایای منفی چوب مانند قارچ و رطوبت و کپکی که در مرور زمان در استفاده از چوب در موارد مختلف مانند پارکت چوبی یا مثلا چوب به عنوان دکور ایجاد میشود را، از بین ببرند . فرآیند ترمووود از جمله راه‌هایی برای تیمار گرمایی چوب به شمار می رود. در سال‌های ۱۹۳۰ میلادی افرادی به نام‌های استام و هانسن از کشور آلمان مطالعاتی در زمینه بهبود حرارتی در چوب انجام دادند. همچنین این مطالعات در حدود ده سال بعد در سال ۱۹۴۰ میلادی توسط فردی به نام وایت از کشور ایالات متحده آمریکا صورت پذیرفت. سپس ده سال بعد در سال ۱۹۵۰ میلادی محققان دیگری از کشور آلمان با نام‌های باوندام، رانکل و بوروی به ادامه این تحقیق پرداختند. در نهایت در سال ۱۹۶۰ میلادی کولمن و اشنایدر یافته‌های علمی خود را در رابطه با بهبود حرارتی انتشار دادند. تحقیقاتی نیز در دهه ۱۹۹۰ در کشورهای فنلاند، فرانسه و هلند در رابطه با تیمار حرارتی چوب صورت پذیرفت؛ اما در آخر موفق‌ترین فرآیند در اروپا ترمووود نام گرفت. این فرآیند در سال ۱۹۹۷توسط ویتانیمی و همکاران از کشور فنلاند به شکل یک تحقیق جامع و متمرکز صورت گرفته و به ثبت رسانده شد. این تحقیقات در مرکز تحقیقات فنلاند انجام شد.

پیدایش انجمن ترمووود در کشور فنلاند

این فرآیند به نوبه خود از جمله موفق‌ترین پروسه‌ها در کشورهایی اروپایی و سایر کشورهای جهان به شمار آمده است. در واقع با به‌کارگیری گرما و بخار دانشمندان توانستند چوب را به ماده ای پایدار در طبیعت و نفوذ ناپذیر تبدیل کنند. همچنین آن‌ها با تغییر شکر موجود در چوب به نوع غیر غذایی باعث جلوگیری از پوسیدگی آن در طول مدت زمان شدند.

در تیمارهای گرمایی جهت بهبود خواص فیزیکی و شیمایی چوب، مواد شیمیایی و افزودنی را به کار نمی گیرند؛ اما در زمان های قبل از این فرآیند برای بهبود ویژگی‌های چوب از مواد اشباع کننده حفاظتی استفاده می شد که به محیط زیست ضرر می رساند. پس از یافتن روش ترمووود این فرآیند جایگزین روش‌های نامناسب قبلی شده و در کارها و صنایع مختلف کاربرد زیاد و نسبتاً گسترده ای پیدا کرده است.

امروزه کامل‌ترین تحقیقات در رابطه با چوب ترمو توسط انجمن ترمووود فنلاند (VTT) صورت گرفته است و فعالیت‌های مرتبط با ترمووود با به‌کارگیری روش‌هایی که این انجمن تهیه کرده است انجام می شود. همچنین استفاده از ترمووود در مقیاس صنعتی نیز توسط این انجمن و به کمک صنایع محصولات چوبی فنلاند شکل گرفته است و مجوز فرآیند ترمووود به اعضای این انجمن داده شده است. این انجمن دارای یک علامت ثبت شده نیز می باشد که به عنوان نماد کیفیت ترمووود نیز استفاده می گردد.

چوب‌های درختان مناسب ترمووود و کاربرد آن‌ها

ترمووود یا فرآیند ترمو به روش حرارت دادن چوب در دمای زیر ۱۸۰ درجه سانتی گراد و همراه با ایجاد شرایط ویژه گفته می شود. در این روش به میزان ۵۰ تا ۱۰۰ ساعت با توجه به نوع چوب به آن حرارت می دهند و توسط بخار مورد محافظت قرار می گیرد. در هنگام حرارت برای آنکه چوب نسوزد، اکسیژن را از فضای آن حذف می کنند. حرارت دادن و تیمار گرمایی چوب‌ها به علت تفاوت در ساختارهای سلولی و ترکیبات شیمیایی آن‌ها اثرات متفاوتی را بر روی چوب‌های مختلف می گذارد. چوبی که در انتهای این پروسه تولید می شود چون نسوخته است با محیط زیست سازگاری دارد. این چوب دارای رنگ تیره‌تری نسبت به چوب‌های معمولی است و در مقایسه با آن‌ها ماندگاری بالاتری نیز دارد.

چوب ترمووود در موارد مختلفی مانند چوب نمای ساختمان، کف چوبی، پرگولا، آلاچیق، محوطه سازی و موارد مشابه کاربرد دارد . هر چقدر که چوب مورد استفاده دارای کیفیت بالاتری باشد محصول نهایی ترمووود نیز از کیفیت بالاتری برخوردار می شود. در گرمادهی به درختانی با برگ‌های سوزنی باید از میزان گرمای بالاتری نسبت به درختان دارای برگ‌های پهن تر استفاده کرد. روش‌های تیمار حرارتی مانند ترمووود برای تولید محصولات ترمو از جمله مبلمان فضای باز، کابینت‌ها، کف‌پوش‌ها، دکوراسیون سونا و حمام، محوطه‌های اطراف استخرها و رستوران‌های ساحلی، دیوارکوب‌های ساختمانی در قسمت‌های داخلی و خارجی و پنجره‌های چوبی کاربرد دارد.

امروزه عموماً برندهایی که چوب مناسب برای استفاده در فضای باز را ارائه می دهند، از کشور فنلاند هستند. مواد اولیه و چوب مناسب برای ترمووود در کشور فنلاند اکثراً از درختانی مانند درخت کاج، نوئل، توس، صنوبر، کاج رادیاتا، زبان گنجشک، لاریکس، توسکا، راش و اکالیپتوس تهیه می شود.

مراحل انجام ترمووود

در فرآیند انجام ترمووود موادی از جمله روغن و بخار آب بکار گرفته می شود. فرآیند ترمووود دارای سه مرحله است. در مرحله اول چوب را به شکل‌های متنوعی می برند. پس از آن با دادن حرارت ۱۰۰ تا ۱۳۰ درجه سانتی گراد به چوب، آن را خشک کرده و رطوبت موجود در آن را کاهش می دهند. در مرحله بعدی دما را به ۲۲۰ درجه سانتی گراد رسانده تا رطوبت و صمغ چوب از آن به طور کامل خارج شود. در این مرحله مدت زمان زیادی چوب را تحت این شرایط باقی می گذارند تا رنگ آن به قهوه ای روشن تغییر کند. در مرحله آخر چوب را کم‌کم سرد کرده و به دمای ۱۰۰ درجه سانتی گراد می رسانند. در آخر به چوب آب و بخار آب پاشیده تا خنک شود. رطوبتی که در انتها در چوب باقی می ماند بین ۴ تا ۶ درصد است

برترین دابسمش ها

 

برترین دوربین مخفی ها

   

برترین ویدیو ها